بررسی نقش و جایگاه شاعران و ادیبان در عصر صفوی
بررسی نقش و جایگاه شاعران و ادیبان در عصر صفوی
طبع 1
قائمة
شناسنامه
العنوان واسم المؤلف
بررسی نقش و جایگاه شاعران و ادیبان در عصر صفویالموضوع
علیبن موسیمدیحه و مدیحهسرایی
Eulogies
Laudatory poetry
لاهیجی
صفویان
Safavids
<الصفویون=صفویون>
شاعران ایرانی -- قرن 10 - 12 ق.
Poets, Persian -- 16th -18th century
اللغة
فارسیالفهرس
-دوره صفوی از ادوار مهم تاریخ ایران محسوب میشود. در این دوره با رسمی شدن شیعه و رواج آن، شعر نیز از لحاظ مضمون و درونمایه دچار تغییرات و تحولات اساسی شد. حکومت صفویه چون عقیده تشیع را تبلیغ مینمود؛ هیچ گونه پایبندی و علاقهای به اشعار مدحی و درباری نشان نمیداد. با این حال، پادشاهان صفوی به طور کامل و برای همیشه از شعر و ادب رویگردان نشدند بلکه با تقویت بنیانهای دینی و شیعی؛ طبقهای از علما و فقهای شاعر را تربیت نمودند که شعر و قریحه خود را جز برای مدح و ستایش ائمه، به کار نمیبردند. این مساله موجب رویگردانی بسیاری از شاعران غیر مذهبی از دربار و درگاه صفویان شد. لذا به منظور یافتن مامنی به سرزمین هند رهسپار شدند. بنابراین هدف از این مقاله بررسی نقش و جایگاه شاعران و ادیبان در عصر صفوی میباشد که با روش توصیفی- تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانهای نگاشته خواهد شد. درمیان شاعران صفوی فیاض لاهیجی ترجیع بندی با نام"معجره الشوق" دارد که 232 در مدح امام رضا (ع) و حضرت معصومه (س) است.
