بانوی حرم کبریا - مهمان عصمت

منت ز بخت دارم و نصرت ز کردگار کافکند در دیار قمم روزگار، بار خوش بار یافتم به حریمی که جبرئیل بی اذن خادمان به حریمش نجسته بار این بارگاه بضعه باب الحوائج است کز وی رواست، حاجت مخلوق روزگار این پیشگاه فاطمه بنت موسی است کز بعد فاطمه به زنان دارد افتخار خاری اگر خلد به کف پای زائرش گیرد ملک، به سوزن مژگان، ز پاش خار دختر بدین جلال، نپرورده مام دهر دختر بدین مقام، نیاورده روزگار چشم فلک ندیده و نشنیده گوش دهر دختر بدین جلالت و بانو بدین وقار ای بانوی بلند مقام فلک جناب ای خانم رفیع مکان بزرگوار هم دختر امامی و هم خواهر امام هم عمه امامی و هم نور هشت و چار تنها نه چشم من به در توست منتظر چشم دو عالم است بر این در، به انتظار ای والی ولایت عصمت! به عصمتت چشم کرم زبنده این آستان، مدار مسکین «طرب » ز درگه لطفت کجا رود؟ امیدوار بر توام، امید من بر آر....