نگاهی به چند روایت غیر مستند در تذکره بحر زخار

Bahr-e Zakhār is a Persian Tadhkirah (memorandum), by Vajih od-Dīn Ashraf, which was being written in 1202 AH, but no information is available on the date of finishing its writing or the date of the author›s birth and death. Bahr-e Zakhār is a general Tadhkirah about the religious leaders of different tariqas especially the subcontinent religious leaders. This book contains the biography of 2800 religious leaders out of which 2000 are from subcontinent. So far, two volumes of this book have been published, corrected and compiled by Azarmeidokht Safavi. Both of these volumes have respectively been published in cooperation with the Center of Persian Research of the Islamic university of Aligere and the Cultural Center of I.R. Iran in New Dehli in 2012, and 2014. According to the editor, the third volume is also going to be published very soon, and its publication puts an end to this series. The following paper is the translation of an article titled «TadhkirahBahr-e Zakhār ki Ba›z-e Gheir-e Mustanad Revaiatein» which was printed in Ma›ārif journal (No. 6/195) in June 2015. It is going to review some of the undocumented hadiths in this book. .

بحر زخار تذکر های فارسی از وجیه الدین اشرف است که در 1202 ق/ 1788 م. در دست تألیف بوده ولی از تاریخ پایان نگارش آن و یا تاریخ ولادت و درگذشت نویسنده، اطلاعی در دست نیست. بحر زخار تذکره عمومی بزرگان دینی سلسله های طریقت مختلف مخصوصاً بزرگان دینی شبه قاره است. در این کتاب شرح حال 2800 تن درج شده که از آن میان 2000 نفر از شبه قار هاند. تا کنون دو جلد از این تذکره با تصحیح و تدوین آذرمیدخت صفوی چاپ شده است. هر دو جلد با همکاری مرکز تحقیقات فارسی دانشگاه اسامی علیگره و مرکز تحقیقات فارسی رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسامی ایران در دهلی به ترتیب در سال های 2012 و 2014 م. منتشر شده و به قول مصحح، جلد سوم آن نیز در دست چاپ است که با به چاپ رسیدن جلد سوم، انتشار آن کامل خواهد شد. مطلب پیش رو، ترجمه مقال های با عنوان «تذکره بحر زخار کی بعض غیرمستند روایتین » است که در مجله معارف ژوئن 2015 م. شماره 195 / 6 به طبع رسیده است و نگاهی به چند روایت غیرمستند در تذکره مذکور دارد.