نسخه خوانی (21) پرسش و پاسخ‌هایی در باب مسئله اخباری اصولی غنا و تصوف از دوره اخیر صفوی

The present essay concerns the study of the first part of a two-part old manuscript. The first section contains notes on the fundamental issues  of Akhbārī and Uṣūlī, Sufism, and Affluence, which were common issues of the last half of the Safavid period. These texts were prepared and edited by a person named Haji Hussein Zāvānī and include several sections. In this article, the author discusses the issues raised in different sections of this manuscript. The first section concerns the issues debated by Akhbārī and Uṣūlī proponents and contains a relatively detailed discussion of the preference of ijtihad and rationalism over traditionalism, and summarizes some of the most important arguments that rationalists have in their critique against traditionalism. The second part includes a text by Muḥaqiq Sabzivārī, which is a Persian treatise written for students and is about the subject of ijtihad and Taqlīd. The third part is related to the new question that Haji Hussein Zāvānī has raised about the hadith of “Indeed, we are giving you the principles and you need to extract the secondary issues from them”  and explains whether the hadith indicates the permissibility of ijtihad or not.    .

متن پیش رو، بخشی از نسخه‌ای دو قسمتی است که نویسنده بخش اول آن را مورد مداقه قرار داده است. بخش مذکور، شامل یادداشت‌هایی درباره مسائل اخباری اصولی، تصوف و غنا از مباحث اصلی و جاری نیم قرن آخر صفوی است. این متون توسط شخصی به نام حاجی حسین زاوانی تهیه و تنظیم شده و چندین قسمت را دربرمی گیرد. نویسنده در این جستار، مباحث مطرح‌شده در قسمت‌های مختلف این نسخه را بیان می‌کند. نخستین قسمت از بخش اخباری اصولی، بحثی نسبتاً مفصل درباره ترجیح اجتهاد و اصول‌گرایی بر اخباریگری بوده و خلاصه‌ای از مهم‌ترین ادله‌ای را که اصولی‌ها در نقد اخباریگری دارند، بیان می‌شود. دومین قسمت شامل متنی از محقق سبزواری که رساله فارسی‌ای است و به جهت متعلمان نوشته و درباره مبحث اجتهاد و تقلید است، نقد می‌شود. سومین قسمت، مربوط به سوال تازه‌ای است که حاجی حسین زاوانی درباره حدیث انما علینا ان نلقی الیکم الاصول و علیکم ان تفرعوا مطرح کرده و اینکه آیا معنای این حدیث، تجویز اجتهاد است یا خیر را تشریح می‌کند.    .