درة التاج قطب‌الدین شیرازی و منابع آن

This article examines the sources of Quṭbuddīn Shīrāzī’s book Durratu-Taj. Quṭbuddīn Shīrāzī In this detailed work written in Persian, has referred to the works of various scholars such as Fārābī, Ibn Sīnā, Ghazālī, Fakhr Rāzī, Suhriwardī, Shahrzūrī, Zamakhsharī, Yaqūb Qurṭūbī, ‘Abdul Malik Shīrāzī, Ṣafiyuddīn Irmavī, Sirājuddīn Irmavī, Saīduddīn Farghānī, Ibn Kamūna, Jurjānī, etc. Based on this, it has been shown that the book Durratu-Taj has emerged from the translation and integration of several different sources. In a way, except for the parts of logic whose source has not yet been determined, all its philosophical parts are taken from the works of others. This research is important in examining the originality of this work and determining the specific opinions of Quṭbuddīn Shīrāzī. At the end of the article, the different sections of this book are compared with the book of Al-Kāshif Ibn Kamūna.    .

  مترجمان: ،  چکیده: این مقاله منابع قطب الدین شیرازی در نگارش کتاب درة التاج را مورد بررسی قرار داده است. قطب الدین شیرازی در این اثر مفصل که به زبان فارسی نگارش یافته است، از آثار افراد مختلفی نظیر فارابی، ابن‌سینا، غزالی، فخررازی، سهروردی، شهرزوری، زمخشری، یعقوب قرطبی، عبدالملک شیرازی، صفی الدین ارموی، سراج الدین ارموی، سعید الدین فرغانی، ابن‌کمونه، جرجانی و ... استفاده کرده است. بر این اساس نشان داده شده است که کتاب درة التاج از ترجمه و ادغام چندین منبع مختلف پدید آمده است. به نحوی که بجز بخش‌هایی در منطق که هنوز منبع آنها مشخص نشده است، تمامی بخش‌های فلسفی آن برگرفته از آثار دیگران است. این تحقیق در بررسی اصالت این اثر و تعیین آراء خاص قطب الدین شیرازی حائز اهمیت است. در پایان مقاله، بخش‌های مختلف این کتاب با کتاب الکاشف ابن‌کمونه مورد مقایسه قرار گرفته است.      .