بازخوانی ابیاتی از دیوان منوچهری دامغانی

دیوان اشعار منوچهری دامغانی، سرایندۀ سدۀ پنجم هجری، تاکنون چندین بار تصحیح شده است؛ اما مشکلات این دیوان همچنان پابرجاست؛ مشکلاتی که بیشتر متأثر از نبود دستنویسی معتبر و اصیل از دیوان این شاعر است. سبک ویژه و خاص شاعر در سرودن اشعار و نیز تازی‌گرایی او، چه در لفظ و چه در معنا، یافتن صورت اصیل ابیات را در همین دستنویس‌های بسیار متأخر و اغلب نامعتبر دشوار کرده است. نگارنده در مقالۀ پیش رو کوشیده است با کمک گرفتن از نسخی که از اصلات و اعتبار نسبی برخوردارند و تا حد زیادی از امروزی شدن و گشتگی‌ها و تصحیف‌ها در امان مانده‌اند، پیشنهادهایی دربارۀ چندین بیت از دیوان به دست دهد. در هر مورد، ضبط تمام چاپ‌های موجود از دیوان منوچهری نقد و بررسی شده است.