در امتداد اسطوره و سراب: مروری انتقادی بر کتاب «طعون و شبهات الشیعة الأمامیة حول صحیح البخاری و الرد علیها» (1)

The book “Criticisms and Doubts of the Imami Shia Against Ṣaḥīḥ al-Bukhārī and Rejecting them” authored by Dr. ‘Ādil ‘Azzāzī has recently been published in four volumes and nearly two thousand five hundred pages in Cairo, Egypt. This book is the author's doctoral dissertation in the Faculty of Hadith Sciences of Al-Azhar University, Egypt, which was defended with honors. The central theme of this book is the response to the criticisms of Shia against Bukhārī's al-Jāmi al- Ṣaḥīḥ book, which has been published in the contemporary century by Shia writers, especially of Iranian origin, in criticizing and evaluating al-Jāmi al- Ṣaḥīḥ book and its author. Some of these criticisms refer to Bukhārī's personality and another type refers to the content of hadiths in al-Jāmi al- Ṣaḥīḥ. The main issue of this article is the critical analysis of Bukhārī's recognition chapter from the first volume of this book, which has criticized the content of this chapter and the author's approach in compiling it with a pathological approach. The findings of this article prove that the myth-making approach of Bukhārī is evident in Dr. ‘Azzāzī's book, and his claims in Bukhārī's translation face serious historical challenges and criticisms. The critical analysis of the author of the article is based on a specific theoretical framework in criticizing the Muslim heritage, which is explained in the first part of the article. The first part is dedicated to the criticism of al-Jāmi al- Ṣaḥīḥ in the struggle of criticism and defense of the intellectual currents of the contemporary century. In the second part, the approach of mythology in Bukhārī's description is analyzed. In the third part of the myth of “Bukhārī; Amir al-Mu’mīnīn Fi Hadith" has been analyzed and criticized.

کتاب «طعون و شبهات الشیعة الأمامیة حول صحیح البخاری و الرد علیها» تالیف آقای دکتر عادل عزّازی اخیراً در چهار جلد و نزدیک به دو هزار و پانصد صحفه وزیری در قاهره مصر منتشر شده است. این کتاب رساله دکتری مولف در دانشکده علوم حدیث جامعة الأزهر مصر است که با رتبه ممتاز دفاع شده است. موضوع محوری این کتاب پاسخ به نقدهای شیعه علیه کتاب الجامع الصحیح بخاری است که در سده معاصر از سوی نویسندگان شیعی به ویژه ایرانی تبار در نقد و ارزیابی کتاب الجامع الصحیح و مولف آن منتشر شده است. گونهای از این نقدها ناظر به شخصیت بخاری و گونه ای دیگر ناظر به محتوای احادیث کتاب الجامع الصحیح است. مسئله اصلی این مقاله تحلیل انتقادی فصل شناخت نامه بخاری از مجلد نخست این کتاب است که با رویکرد آسیب شناسانه به نقد محتوای این فصل و رویکرد مولف در تدوین آن پرداخته است. یافته های این مقاله اثبات می کند که رویکرد اسطوره سازی از بخاری در کتاب دکتر عزّازی مشهود است و مدعیات ایشان در ترجمه بخاری با چالش ها و نقدهای جدی تاریخی مواجه است. تحلیل انتقادی نویسنده مقاله بر چارچوب نظری خاص در نقد میراث مسلمین استوار است که در بخش نخست مقاله به تبیین آن پرداخته است. جستار اوّل به موضوع نقد الجامع الصحیح در کشاکش نقد و دفاع جریان های فکری سده معاصر اختصاص دارد . در جستار دوّم رویکرد اسطوره گرایی در ترجمه نگاری بخاری تحلیل شده است. در جستار سوم اسطوره «بخاری؛ امیر المومنین فی حدیث» تحلیل و نقد شده است. .