گیبون، محمد (ص) و اسلام مروری بر فصل پنجاهم کتابِ تاریخ زوال و انحطاط امپراتوری روم از ادوارد گیبون (1737 – 1794م)

During the rise of the European Enlightenment in the 18th century, a number of historians and enthusiasts of Oriental studies stood against the medieval biases of the Church and adopted a more balanced perspective towards Islam. They sought to free themselves from Europe's thousand-year-old prejudices by referring to Arabic sources and applying scientific methodologies. This movement resulted in the creation of works on Islam and Prophet Muhammad (PBUH) that provided a more realistic view of the events during and after his time. However, Enlightenment writers also critiqued Christianity, and some of these criticisms were occasionally applied to certain aspects of Islamic faith. Nonetheless, this shift introduced new insights that are worth examining. This article reviews the fiftieth chapter of The History of the Decline and Fall of the Roman Empire, which is not included in the Persian translation of the book (Tehran, 1970).  .

زمانی که جنبش روشنگری اروپا در قرن هیجدهم بالا گرفت، شماری از مورخان و علاقه مندان مطالعات حوزه شرق، در مقابل تعصبات قرون وسطایی کلیسا بپاخواسته و موضع متعادل تری نسبت به اسلام در پیش گرفتند. آنان کوشیدند با مراجعه به منابع عربی و بکار گیری روش های علمی، خود را از بند تعصبات هزار ساله اروپا خلاصی بخشند. نتیجه این حرکت، نگارش آثاری در باره اسلام و حضرت محمد (ص) شد که نگاه واقع بینانه تری به تحولات دوره آن حضرت و بعد از آن داشت. و اما از سوی دیگر، نویسندگان عصر روشنگری، انتقاداتی به مسیحیت داشتند که پاره ای از آنها بر بخشی از مسائل ایمانی دین اسلام نیز بکار گرفته می شد. با این حال و در مجموع، این تحول، حاوی یافته های جدیدی بود که ارزش مرور کردن دارد. در مقاله، فصل پنجاهم کتاب تاریخ زوال و انحطاط امپراطوری روم را که در ترجمه فارسی این کتاب (تهران، 1349 نیامده، مرور خواهیم کرد.