اشعار تازه‌یاب از شاعران دورۀ قاجار با استناد به نشریات آن عصر (مقالۀ یکم، اشعار نویافته از محمدتقی بهار و حسن وحید دستگردی)

In Persian poetry, some poets' divans are incomplete, and some of their poems are scattered across various sources and documents that, for various reasons, have not been included in their divans. This issue is particularly evident in the literature of the Mashruteh (Constitutional) period. However, fortunately, due to the abundance of periodicals during the Constitutional era and the recording of some poems in them, a significant portion of the works of several poets from that period, which were not included in their divans, has been recovered. Based on this premise, the author has undertaken a series of articles aiming to explore the reasons behind the incomplete nature of divans from the Constitutional period and to present newly discovered poems by some poets of that era, referencing the periodicals of that time. The first article in this series is dedicated to the newly found poems of Mohammad-Taqi Bahar and Hasan Vahid Dastgerdi.  .

در ادبیات منظوم فارسی برخی از دیوان‌های شاعران کامل نیست و پاره‌ای از اشعار شاعران عموماً در گوشه و کنار و در منابع و اسناد گوناگون دیده می‌شود که به هر سبب، در دیوان‌های آن شاعران ثبت نشده است. این امر خود را به‌ویژه در دورۀ ادبیات مشروطه نشان می‌دهد؛ با این حال، خوشبختانه در دورۀ مشروطیت به سبب وفور نشریات و ثبت شدن بعضی از اشعار در آن‌ها، بخش درخور توجهی از شعرهای تعدادی از شاعران دورۀ یادشده به دست آمده است که در دیوان‌های آن‌ها ضبط نشده است. بر این پایه، نویسنده در سلسله‌مقالاتی تلاش کرده است ضمن بررسی علل ناقص بودن دیوان‌های شعری دورۀ مشروطیت، اشعار تازه‌یافته را از برخی شاعران دورۀ یادشده، با استناد به نشریات آن عصر به دست دهد. شمارۀ نخست این سلسله‌مقالات، به اشعار نویافتۀ محمدتقی بهار و حسن وحید دستگردی اختصاص دارد.  .