معرّفی نسخه ای از البیاض و السّواد سیرجانی با نامی مجعول در یادداشتهای استاد مجتبی مینوی

Al-Bayādh wa al-Savādby Khāje Abulhasan Ali bin Hasan Sirjāni Kirmāni is one of the main sources of Islamic Sufism and mysticism, and is also one of Sheykh Mohieddin Ibn Arabi’s studying sources. This book is the same as al-Risāla al-Qushairiaby Imam Qushairi and al-Luma’ fi al-Tasawufby Abu Nasr Sirāj Toosi. In this paper, the author is going to provide a report about a version of this book which has been mentioned with a false name in the second volume of Professor Mojtabā Minavi’s Notes.

کتاب البیاض و السواد تألیف خواجه ابوالحسن علی بن حسن سیرجانی کرمانی، از منابع اصلی عرفان و تصوف اسلامی است و از منابع مطالعاتی شیخ محی الدین ابن عربی نیز بوده است. این کتاب از نوع الرساله القشیریه امام قشیری و اللمع فی التصوف ابونصر سراج توسی می باشد. نویسنده در نوشتار حاضر به معرفی نسخه ای از کتاب مذکور که در جلد دوم کتاب یادداشت های استاد مجتبی مینوی با نامی مجعول مورد اشاره قرار گرفته است، می پردازد.