روند تحول نگاه اهل سنت به نهج‌البلاغه در قرن هفتم هجری: بررسی سه نسخه به خط محمد بن ابوالمکارم و فرزندش حسن

یک سند مهم و جالب از فرایند تغییر، نسخه‌های نهج‌البلاغه‌ای است که خاندان ابوالمکارم در ثلث آخر قرن هفتم و دهۀ آغازین قرن هجری نوشته‌اند. دو نسخه به خط محمد بن ابوالمکارم مورخ 678 ((کتابخانه فاتح استانبول، ش 4140) و 680 ق (کتابخانۀ آیت‌الله مرعشی قم، ش 8665) و یک نسخه به خط فرزندش حسن (کتابخانه آیت‌الله مرعشی قم، ش 3670). مهم‌ترین وجه اهمیت نسخه‌های کتابت‌شده توسط محمد بن ابوالمکارم و فرزندش حسن همین مسئله است و در این مقاله هم بیشترین تأکید بر همین بخش است. اما چون جنبه‌های دیگر هر نسخه نیز تاکنون مغفول مانده، در این نوشتار به سرنوشت، بخش‌‌بندی و افزوده‌های آنها پرداخته شده است.