اشعار تازه‌یاب از شاعران دورۀ قاجار با استناد به نشریات آن عصر (مقالۀ چهارم، اشعار نویافته از صادق بروجردی)

Mīrzā Ṣādiq Burūjirdī, as indicated by his family name, was a native of Lorestan and the city of Burūjird, and one of the prominent poets of the Constitutional era. Numerous poems by him were published in the journals of that time. The themes of his poetry generally revolve around social issues such as patriotism, the pursuit of knowledge, the promotion of culture, women and freedom, equality, and respect for and education of Iranian women during that period. A review of periodicals from this era reveals many of his poems that are not recorded in his dīvān (collected works). It is noteworthy that the extant dīvān of this poet, according to his daughter who compiled it, is in fact a selective anthology of her father’s poetry. In any case, the present article is devoted to newly discovered poems by Ṣādiq Burūjirdī.  .

میرزا صادق بروجردی همان‌طور که از نام خانوادگی‌اش پیداست، مردی از دیار لرستان و شهر بروجرد و از شاعران صاحب‌نام دورۀ مشروطیت است که اشعار متعددی از او در نشریات آن روزگار به چاپ رسیده است. مضامین شعری او عموماً دربارۀ امور اجتماعی مانند وطن‌پرستی، علم‌‌آموزی، ترویج فرهنگ، زن و آزادی، برابری، احترام و آموزش زنان ایران در دوران مذکور است. با مرور نشریات این دوره، اشعار متعددی از این شاعر به دست می‌آید که در دیوان او ثبت نشده‌اند. البته گفتنی است دیوان به‌جامانده از این شاعر، به اذعان دخترش که گردآورندۀ دیوان است، صورتی گلچین از اشعار پدرش است. به‌هر‌روی، مقالۀ پیش رو به اشعار تازه‌یاب از صادق بروجردی اختصاص دارد.