مَگَر زِ مِصر به کَنعان «بَشیر» می‌آیَد (کارْبُرْدِ واژۀ «بَشیر» دَر بیْتی از سَعْدی)

This article examines a verse by Sa‛dī of Shiraz in which the usage of the word bashīr is analyzed. The study addresses the semantic and lexical dimensions of the word and explores its interpretive implications within the context of Sa‛dī’s poetry.  .

نویسنده در مقاله پیش‌رو، به بررسی بیتی از اشعار سعدی شیرازی پرداخته است. در این بیت، کاربرد واژۀ «بشیر» بررسی و از جوانب مختلف معنایی و لغوی به آن پرداخته شده است.  .