
ابوالفيض بن مبارك فيضى دكنى ناگورى
نسخه 1
المدخل الرئيسي
ابوالفيض بن مبارك فيضى دكنى ناگورى، نویسندهالعنوان واسم المؤلف
منشئات ( مكاتبات علامى )الورقة
19 * 12.الموضوع
نامه نگارىاللغة
فارسیالفهرس
-ملاحظات
یادداشت توصیفی : نامههاى متفرقهاى است كه مؤلف به مناسبتهاى مختلف از طرف خود يا پادشاهان وقت نگاشته است ، عناوين ذيل در اين منشئات به چشم مىخورد : نامه شاهنشاهى به حكيم ابوالفتح گيلانى ، فرمان شاهنشاهى به اعظم خان كوكلتاش ولد شمس الدين محمد خان ، فرمان شاهى به شهباز خان ، فرمان شاهى در منع زكات ، فرمان شاهى به راجى على خان فرمانرواى خانديس ، فرمان شاهى به برهان نظام الملك مسندنشين احمد نگر ، فرمان شاهى در طلب يكى از فضلاى شيراز ، به حضرت شاهنشاهى ، به شاهزاده دانيال ، به شاهزاده عالميان ، به شاهرخ ميرزا نبيره ميرزا سليمان فرمانرواى بدخشان ، به مقتداى صدر نشينان حق بين ، مقدم الجيش معارك خان خانان سپهسالار ، به اعظم خان كوكلتاش ، به ركن السلطنة زين خان كوكلتاش ، به ابوالفيض فيضى ، به ابوالخير ، به عمدة الملك قاسمخان سربخر ، به صادق خان ، به آصفخان ، به قطب الملك حاكم كلكنده ، به راجى على خان ، به اعتضاد الممالك راجه مانسنك ، به شمس الدين على ملقب به حكيم عين الملك ، به حكيم همام ، به شهاب الدين احمد خان ، به شيخ على موصلى ، به شير خواجه ، خطبه تفسير فتح ، انتخاب مكتوبات شرف الدين ميرى ، خطبه بياض ، افتتاح بياض ، اختتام كتاب تحفة العراقين خاقانى ، اختتام منتخب ديوان خاقانى ، اختتام منتخب ديوان انورى ، خاتمه منتخب ديوان ظهير ، اختتام منتخب حديقه سنائى ، اختتام منتخب ديوان كمال اسماعيل ، برپشت كتاب اوصاف الاشراف خواجه ، برپشت مجموعهاى ، خاتمه مجموعه حكما ، خاتمه مركز ادرار شيخ ابوالفيض فيضى ، خطبه كجكول بزرگ ، ديباچه بياض ، در ذيل منتخب مثنوى معنوى ، خاتمه معيار دانش ، خاتمه و مقدارى در شرح حال خودش . قابل توجه است كه اين منشئات بين سالهاى 990 تا 1001 نگاشته شده و برخى از عنوانهاى آن داراى چندين مكتوب بوده كه فقط به نام يكى از آنها اشاره شده است .ملاحظات
آغاز : « منشور حضرت شاهنشاهى به حكيم همام . . حكمت مآب حقيقت شناس واقف مواقف معارف و معانى سالك مسالك دوربينى و كاردانى » .ملاحظات
انجام افتاده : « اينجا نقد مرا عيار و گران بختى را بازار پديد آمد و زمانيان بنظر ديگر بگريستند و چه گفتگوها رو داد . . » .