چهار آئينه
بهاء الدين محمد بن حسن بن محمد ، فاضل هندى
نسخه 1
قائمة
شناسنامه
المدخل الرئيسي
بهاء الدين محمد بن حسن بن محمد ، فاضل هندى، نویسندهالعنوان واسم المؤلف
چهار آئينهالورقة
-x.الموضوع
اعتقاداتاللغة
فارسیالفهرس
-زیرمجموعه 4360.
شماره 2.
برگهها: 167 پ - 174 پ.
شماره 2.
برگهها: 167 پ - 174 پ.
ملاحظات
یادداشت توصیفی : در اثبات توحيد به روش عقلى و بعضى از مسائل امامت و عصمت ، بنا به گفته مؤلف چهار آيينه براى نمايش آيين دين و آرايش ممالك ايران زمين و دفع آلايش وساوس شياطين و شبهات اصناف ملحدين ، در چهار فصل و تقديم شده به شاه سلطان حسين صفوى و در ذى حجه سال 1126(10) تأليف آن بپايان رسيده است . عناوين فصول چنين است : 1 - اثبات وحدت صانع بدليل عقلى . 2 - اثبات عصمت پنج تن آل عبا . 3 - در گفته اهل سنت در آيه غار . 4 - اجماع امت بر امامت غير معصوم ممكن نيست .ملاحظات
آغاز : « الحمد للَّه الذى جعل الشمس ضياءً و القمر نوراً فقدر بهما ليالى و اياماً و سنين و شهوراً ليبتغوا من ربهم فضلاً موفوراً » .ملاحظات
انجام : « يا آنكه غرض بيان قواعد مترتبه بر حساب عدد است بى آنكه حكم شرعى بر آن مترتب شود اگرچه بسيار بعيد است » . 10 - شكيات نماز ( شكوك الصلاة ) « 235 پ - 255 ر » ( فقه - فارسى ) از : ملا محمد باقر بن محمد تقى مجلسىملاحظات
انجام افتاده : « و صاحب كتاب زوائد الفوائد گفته است كه اين حديث را از خط على بن محمد بن طى رحمة اللَّه عليه نوشتم و در . . » . 8 - زكات « 224 ر - 226 ر » ( فقه - فارسى ) از : ملا محمد باقر بن محمد تقى مجلسى به شماره ( 4092 ) رجوع شود .ملاحظات
آغاز افتاده : « دوازده است اول پنج شتر است و در آن يك گوسفند مىبايد واو دويم ده شتر است و در آن دو گوسفند است » . 9 - مفتتح الشهور « 226 پ - 234 ر » ( نجوم - فارسى ) از : ملا محمد باقر بن محمد تقى مجلسى اين رساله در چگونگى بدست آوردن اول ماه و كيفيت انتخاب ماههاى شمسى يا قمرى براى كارهائى كه انجام مىشود ، بحث مىكند و به نام شاه سلطان حسين صفوى تأليف شده و در 11 شوال 1109 بپايان رسيده است . رساله داراى هفت مقصد مىباشد بدين عناوين : مقصد اول : در بيان معنى ماه و سال شمسى و قمرى . مقصد دوم : در بيان حساب عدد كبيسه . مقصد سيم : در تحقيق احاديث خمسه . مقصد چهارم : در مخالفت حساب كبيسه در حديث با حساب منجمان . مقصد پنجم : شرح حديثى در اين باب . مقصد ششم : شرح حديثى ديگر . مقصد هفتم : در توضيح حديث مشكل ديگر .