جامع الخيرات فى شرح اسرار الصلوات
ملا محمد على بن محمد حسن مشهور به على آرانى
جامع الخيرات فى شرح اسرار الصلوات
نسخه 1
قائمة
شناسنامه
المدخل الرئيسي
ملا محمد على بن محمد حسن مشهور به على آرانى، نویسندهالعنوان واسم المؤلف
جامع الخيرات فى شرح اسرار الصلواتالورقة
-x.الموضوع
فقهاللغة
فارسیالفهرس
-زیرمجموعه 4420.
شماره 2.
برگهها: 26 پ - 46 پ.
شماره 2.
برگهها: 26 پ - 46 پ.
ملاحظات
یادداشت توصیفی : شرحى است نسبتاً مفصل بر « التنبيهات العلية » شهيد دوم ، مشتمل بر يك مقدمه ( داراى چهار مطلب ) و سه باب و يك خاتمه ، و در غره جمادى الثانى 1242 شروع به تأليف آن نموده است . در اين نسخه مقدمه و باب اول و بخشى از باب دوم آمده است .ملاحظات
آغاز : « الحمد للَّه الذى هو المنزه فى عز جلاله عن اطالة الافكار الدقيقة لكمال ذاته واتفق العقلاء على العجز عن ادراك كنه كماله » .ملاحظات
انجام افتاده : « ونقل كلامه ملخصاً شيخنا المعظم فى الرسالة المذكورة حيث قال ان الموجه من الاخبارى قال لفظ العلم يطلق لغة على الاعتقاد الثابت الجازم المطابق . . » . 6 - مصباح الشريعة و مفتاح الحقيقة « 208 پ - 231 ر » ( حديث - عربى ) منسوب به : امام صادق جعفر بن محمد عليه السلام به شماره ( 197 ) رجوع شود . 7 - مقدمه عوائد الايام فى عويصات المهام « 232 پ - 240 پ » ( تراجم - فارسى ) از : ملا محمد على بن محمد حسن مشهور به على آرانى ( 1244 ) مؤلف در آغاز كتاب « عوائد الايام فى عويصات المهام » خود به عنوان مقدمه شرح حالى از خود نگاشته كه از آغاز زندگى يعنى سال 1177 تا سال 1244 و دو سال قبل از درگذشتش را داراست و در آن مفصل به ماجراى زندگانى خود و تأليفاتش و وقايع اتفاقيه اشاره نموده است . مؤلف زندگانى خود نوشت ديگرى به عنوان « ترجمة الاحوال من المبدأ الى المآل » نيز در همين موضوع دارد .ملاحظات
آغاز : آغاز نسخه: « الحمد للَّه رب العالمين . . اما بعد فهذا هو الفن الثانى من كتاب المحصول فى علم الاصول لمحسن بن حسن الحسينى ستر اللَّه عيوبهما » .ملاحظات
آغاز افتاده : « العوائد المتفرقة سؤال در حديثى وارد شده است كه اهل الجنة جرد مرد معنى آن حديث چگونه است بيان فرمائيد » .ملاحظات
انجام : « و هذا الكلام كما ترى صريح فى ان المراد بالنزاع اللفظى هو النزاع فى الاصطلاح فالمراد . . » . 5 - حجية المظنة « 189 ر - 207 پ » ( اصول - عربى ) از : محمد بن محمد مؤمن مشهور به ابوالحسن كاشانى ( حدود 1270 ) رسالهاى است در بيان حجيت ظن مجتهد هنگام غيبت امام عصر عليه السلام با بيان فروعات مختلف و اقوال علماى فن پيرامون اين موضوع .