الرسالة الحملية

زیرمجموعه 5048.

شماره 2.

برگه‌ها: 88 ر - 99 ر.

یادداشت توصیفی : پاسخ پرسشى است از يكى از سادات علما پيرامون مضمونى كه در بعضى از روايات و زيارات آمده و در آنها حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام باطن انبيا دانسته شده و اين كه بصورت آنان در مواقعى ظاهر شده است . سيد اين موضوع را از اسرارى دانسته كه كشف آن براى همگان صلاح نيست و ليكن به روش متن و شرح « قال - اقول » آنچه را كه ممكن هست در پاسخ آن سيد بيان مى‏كند .

آغاز : « لك الحمد يا ذا الجود والمجد والعلى‏ تباركت تعطى من تشاء و تمنع »

انجام : « ولا تحرّمنى يا إلهى وسيدى‏ شفاعة الكبرى فذاك المنتفع‏ وصلّ عليهم ما دعاك موحد و ناجاك اخيار ببابك ركّع »

آغاز : آغاز اين نسخه: « كتاب خطبة البيانية لحضرت ابن عم الرسول و زوج البتول . . قال الذى عندى مفاتح الغيب لا يعلمها بعد محمد غيرى انا بكلّ شئ عليم » . 6 - مقامات الظاهر و الباطن « 119 ر - 121 پ » ( فلسفه - عربى ) از : سيد كاظم بن قاسم حسينى رشتى‏ در معنى دو واژه ظاهر و باطن و بيان تأويل آيات قرآن كريم و بيان مقامات ظاهرى مخلوقات الهى و اينكه مقامات باطنى از اسرارى است كه علم آن مخصوص به اشخاص محدود مى‏باشد كه قابليت حفظ و پنهان داشتن آن اسرار را دارند ، به روشى پيچيده و نامفهوم و بدون محصل . اين رساله روز چهارشنبه ششم شوال 1237 پايان يافته است .