شرح شافيه ابي فراس في مناقب آل الرسول و مثالب بني العباس

ز مشهورترين سروده هاي ابوفراس قصيده‌اي است که آن را در پاسخ به اميرزاده‌اي از عباسيان، يعني ابن معتز و قصيدة ابن سکره هاشمي، سروده و به شافيه مشهور است . وي در اين قصيده به تندي بر امويان و عباسيان مي تازد و برتريهاي ادعايي عباسيان را دروغين مي‌شمارد؛ زشتکاريهاي آنان را يکايک نام مي‌برد؛ بر بزرگواري امام موسي کاظم(ع) و امام رضا(ع) تأکيد مي ورزد و هارون‌الرشيد و مأمون را در خور قياس با آنان نمي شمرد. اين قصيده در حدود ‎60 بيت است و با اعتراض به غصب خلافت و پايمال کردن حق فرزندان علي ابن ابيطالب(ع) و از دست رفتن دين به دست غاصبان آغاز مي گردد و در آن به فرمان پيامبر(ص) در روز غدير و نيز ناديده گرفته شدن آن در شوراي سقيفه اشاره مي‌کند. اثر حاضر شرح مفصلي است بر بر آن قصيده که به اسم امير ابي سعد سيد عبدالله فخري‌زاده نوشته شده و مطالب تاريخي بسيار از کتابهاي حديث و تاريخ و ادب مي آورد و بنا بگفته ذريعه(‎315؛‎13) بسال ‎1173 تاليف شده است. (کتابشناسي ملي) در حواشي صفحات توضيحاتي با نشان اختصاري " صح" آمده است صفحات زوج و فرد رکابه دارند مهر (بيضي) در صفحه (صفحه آغاز) با سجع "عليقلي".