درآمدی بر هنر کاشی کاری ایران

هنر کاشی‌کاری در ایران قدمتی چند هزار ساله دارد و آغاز ساخت‌ آن به دوران باستان برمی‌گردد.شاهکارهای این هنر در عهد باستان‌ آجرهای لعابدار کاخ‌های هخامنشیان و در دوره‌ی اسلامی تزیینات‌ کاشی‌کاری مجموعه‌های مذهبی بزرگی چون حرم امام رضا(ع) و خواهر بزرگوار ایشان حضرت معصومه(س)بیشترین بستر زمانی که‌ هنر کاشی‌کاری ایران در آن به رونق و شکوفایی رسید دوران اسلامی‌ است.زیرا به دلیل افزایش روزافزون ساخت بناهای مذهبی در این دوره‌ نیاز بیشتری به حفاظت و تزیین مناسب برای بناها احساس می‌شد.به‌ همین سبب کاربرد کاشی بیش از پیش در دوران اسلامی مورد توجه‌ هنرمندان قرار گرفت.در طی قرون متمادی انواع مختلفی از کاشی‌ها ابداع شدند که با توجه به موقعیت زمانی و مکانی کاربردهای متفاوت‌ و متنوعی داشته‌اند.اما امروزه برخی از این کاشی‌ها کاربرد خود را از دست داده‌اند و تعداد کمتری از آنها در تزیین بناهای مذهبی و سنتی‌ معاصر به کار می‌روند.برخی از کاشی‌های مورد استفاده در تزیین بناهای‌ مذهبی و سنتی معاصر عبارتند از:کاشی معرق،سرامیک،کاشی معقلی، کاشی هفت رنگ،کاشی نره،کاشی مشبک،کاشی پیچ،کاشی دوال، کاشی حمیل،کاشی جوک.