نقدی بر کتاب درسی جغرافیای استان قم

"تعداد دهات قم 563? نوشته اند که نشان دهنده جمعیت فراوان در منطقه قم می باشد, در دوره اسلامی نیز منطقه قم جزئی از ایالت جبال بوده است…) در این مطالب, نویسنده گسترش قم را به زمان فتح این شهر نسبت می دهد که ناقض مطالب صفحه 23 مبنی بر توسعه قم در عصر صفویه است و یا حداقل باید قلمرو این دو توسعه و زمینه و حیطه های آن مشخص می گردید. این در حالی است که در صفحه33 ذیل ویژگیهای اقتصادی آمده است: (کشاورزی نسبت به بخشهای دیگر اهمیت چندانی ندارد و سهم ناچیزی از شاغلین در بخش کشاورزی فعالیت می کنند… علت این امر در نامساعد بودن منطقه برای کشاورزی و گسترش شهرنشینی در استان می باشد…) در صفحه37 و 38 نیز چنین می خوانیم: (ویژگیهای خاک و اقلیم و منابع آب منطقه, سبب محدود بودن فعالیت کشاورزی شده است) که این مطالب ناقض مطالب مندرج در صفحه12 است. جالب اینکه علت کم تراکم بودن استان قم را کمبود آب و خاک دانسته اند, ولی در بخش اول کتاب می خوانیم: (پهنه های هموار به صورت دشتهای متعدد کوچک و بزرگ دیده می شود, برخی از آنها به دلیل داشتن شیب کم منابع آب بعضا مناسب و خاک نسبتا حاصلخیز محل فعالیتهای زراعی و یا پیدایش شهر و روستاهای متعدد می باشند. به رغم آنکه در صدر مطالب بخش سوم و تحت عنوان ویژگیهای اقتصادی استان قم از بخشهای سه گانه اقتصادی (خدمات, کشاورزی و صنعت) سخن گفته شده و دو بخش صنعت و کشاورزی مورد بررسی قرار گرفته اند, بخش خد.