"» (چشم و چراغ مرجعیت، 195:1379) همچنین آمده است که: «پس از رحلت آیتالله حائری، فشار دولت چنان به طلبهها و حوزة علمیة قم زیاد شد که جمعیت طلاب روز به روز کمتر میشد»(همان: 85) یکی از اهداف رضاشاه در دوران سلطنت خود، مخالفت با اندیشههای دینی و بهخصوص نابودی حوزههای علمیه در کشور بود. قم مرکز روحانیت و کانون حوزههای علمیه بود و همیشه در رأس آن، یک یا چند نفر از شخصیتهای بزرگ علمی و روحانی قرار گرفته بودند لذا در مواقع احتمال خطر، علما با تدابیر عاقلانه و طرح نقشههای خردمندانه از بروز حوادث جلوگیری میکردند (جعفریان، 1381: 48) دلیل دیگر حفظ حوزه وجود وحدت و اتفاق نظر بین علمای ثلاث، بعد از رحلت آیتالله حائری بود. من دلیل دارم خواه کسی خوانده باشد یا نخوانده باشد حوزة علمیة قم که از سال 1315ش 3231 به دست علمای ثلاث (خوانساری، صدر و حجت) اداره میشد، در واقع دنبالهرو سیاست آیتالله حائری بود و علمای ثلاث تنها سعی میکردند که دستاوردهای آیتالله حائری را حفظ کنند آیتالله حائری یزدی آیتالله حجت نسب خاندان صدر به امام موسی کاظم(ع) میرسد و از این رو به موسوی نیز مشهور بودند، اما چون جد آنها به صدرالدین معروف شده بود کلیة افراد طایفة آنها به احترام جد بزرگ، خود را ملقب به صدر کردند | رشد آموزش تاریخ | دورۀ نوزدهم | شمارۀ 1 | 6931?زة علمیة قم بعد از رحلت آیتالله حائری با مبارزة منفی تلاش کرد که فقط بتواند در مقابل اقدامات رضاشاه دوام آورد و خود را از نابودی نجات دهد | رشد آموزش تاریخ | دورۀ نوزدهم | شمارۀ 1 | 6931نوشت 1.".