برگی از تاریخ قم ؛ تحفة الفاطمیین فی احوال قم و القمیین)بخش دوم(

"(277) فصل چهارم در ذکر بعضی از کرامات و خوارق عادات حضرت فاطمه بنت موسی‌بن جعفرعلیهما السلام مخفی نماناد که کرامات بسیار و خوارق عادات بی‌شمار از قبر مطهره بنت باب الحوائج - علیهاسلام‌الله - سرزده که بسیاری از آنها را بنده مؤلف، به رأی العین مشاهده نموده‌ام ]که[ اگر خواسته باشم به ذکر، همه آنها را بنویسم، این کتاب را گنجایش نباشد؛ ولی به ذکر چند وقعه از آن اکتفا نمودیم: وقعه اول: در کتابی خطی دیدم به خط مرحوم آقا میرزا علی اکبر فیض - متولی بقعه فتحعلی شاه قاجار - که یک نفر شخص اعمی از عتبات عالیات نجف و کربلا، مراجعت نموده بود، سیدی فاضل و شاعر باشأنی که از همراهان همین شخص اعمی بود در این سفر، حکایت کرد که از کرمانشاهان الی قم که همسفر بودیم، پسرهای او دست او را می‌گرفتند، در منزل می‌بردند و به این طرف و آن طرف، جهت قضای حاجت می‌کشانیدند. فصل پنجم در ذکر بعضی از امام‌زادگان که در مقبره بابلان نزد حضرت معصومه‌علیها السلام مدفون می‌باشند علامه مجلسی(282) از کتاب تاریخ قم،(283) نقل می‌کند که پس از اینکه حضرت فاطمه معصومه]علیها السلام[، در قبرستان بابلان، در سنه 201 هجری، مدفون گردید، در سنه 256 ]هجری[، موسی مبرقع(284) فرزند حضرت امام محمد تقی‌علیه السلام به قم آمد، بعد از آن زینب و ام محمد و میمونه، به طلب او از کوفه، به قم آمدند و از عقب ایشان، بریهه(285) دختر موسی مبرقع بیامد، بعد از وفات فاطمه‌علیها السلام ام محمد، دختر موسی مبرقع که اسمش بریهه بود، وفات یافت و او را در جنب قبر فاطمه، دفن کردند و پس از او خواهر او میمونه ابنة الرضائیة و آن را نیز، آنجا دفن کردند(286) و قبه بر سر تربت ایشان بنا نهادند و دو قبه ساخته‌اند که در این دو قبه قبر هفت نفر است که چهار نفر امام‌زاده و سه نفر کنیز ]هستند[.".