هر که را ره در حریم بضعه موسی دهند روز محشر جایش اندر جنة المأوی دهند در رواق حضرت معصومه اختالرضا علیهالسلام پاس خدمت حوریان عالم بالا دهند گربهشت جاودانی طالبی در قم بیا چون برات جنت فردوس را اینجا دهند در یکی بخشش به هنگام عطای فاطمه صد هزاران ملک جم، دارایی دارا دهند گرشهنشاهان عطای دنیوی بنمودهاند اندر این دربار هم دنیا و هم عقبی دهند در سحرگاهان به هنگام مناجات و اذان خلق را گویی ندا از عالم اعلی دهند دوستان جای شما خالی که به زوار او ای بسا منشور آزادی که با امضاء دهند حوزه علمیهاش پرورده صدها مجتهد کاندر عالم داد علم و دانش و تقوی دهند در رواق دختر باب الحوائج فاطمه حاجت مردم به امر مادرش زهرا دهند «واصلا» گرمعرفت باشد کسی را در حقش کور اگر باشد، زلطفش دیده بینا دهند (3) آری! » (1) ب ـ مرحوم حاج میرزا محمد تنکابنی، صاحب بیش از دویست جلد اثر ارزنده، در یکی از تالیفات خود مینویسد: «سالی که برای زیارت حضرت فاطمه معصومه علیهاالسلام به قم مشرف شده بودم، کیسهای داشتم که مخصوص پول طلا بود و همواره مقدار معینی طلای مسکوک در آن گذاشته و همراه خود میبردم. ایشان فرمودند: چیزی را که من به چشم خود دیدم، این است که: روزی در مدرسه فیضیه مقابل پلههای ورودی صحن مطهر، شخصی را دیدم که از ناحیه پا ناتوان است و جهت تشرف به حرم توانایی بالا رفتن از پلهها را ندارد، یکی از رفقا که آنجا حاضر بود، صدایش کرده و گفتم: این بنده خدا میخواهد به زیارت بیبی برود ولی توانایی ندارد.".