یک قصیده معجزیه دیگر از میرزا محمد صادق ناطق اصفهانی

"مثلا نوشته است(بسم الله الرحمن الرحیم باسم موجود کریم 1218) (این قصیده مسمی بقصیدهء معجزیه است 1218) (یکصد و بیست و چهار مصرع 1218) که الحق عنوان قصیدهء معجزیه درخور این منظومه است و قصیده چنین شروع میشود این قبه گلبنی است بزبور برآمده‌ یا پاک گوهری است پر از زیور آمده 1218 1218 الی آخر و بنده را تصور این بود که شاهکار این شاعر زبردست و قوی مایه همین یک‌ قصیده است و از هیچیک از دوستان ادبی دیگر هم مطلبی که دال برداشتن اثر دیگری نیز شبیه این اثر داشته باشد نشنیده بودم تا اخیرا که مسافرتی بکردستان نمودم در شهر سنندج مسجدی زیارت کردم بنام مسجد جامع یا مسجد دار الاحسان که بنائی جالب و زیبا و دیدنی است و اخیرا نیز از طرف مقامات مربوطه این مسجد جزء آثار باستانی شناخته‌ شده و تحت نظر وزارت فرهنگ و هنر قرار گرفته است بطوریکه لوحهء منصوبه از طرف ادارهء فرهنگ و هنر سنندج در مسجد حکایت میکند این بنای تاریخی و جمیل را مرحوم امان الله‌ خان اردلان والی کردستان در ساله6221 1230 هجری قمری ساخته و پرداخته است.".