
Edition 1
Title and Author
تاریخ اجتماعی شیعیان ایران در دوره تیموریان با تأکید بر آداب و رسوم مذهبیSubject
علیبن موسیLanguage
فارسیCataloger
-Notes
"(البته فرستادن ابولؤلؤ توسط امیرالمؤمنین(ع) به کاشان افسانهای بیش نیست بنگرید: مشکانی سبزواری، 1389) سیدبن طاووس (متولد 664) در کتاب الاقبال بالاعمال با تردید علت جشن شیعیان را قتل خلیفه میداند و در ادامه به ولایت امام مهدی(عج) با توجه به وفات امام حسن عسکری1 در روز هشتم ربیع الاول اشاره میکند: «فیکون ابتداء ولایة المهدی علیه السلام علی الامة یوم تاسع ربیع الاول فلعل تعظیم هذا الیوم و هو یوم تاسع ربیع الاول لهذا الوقت المفضل و العنایة لمولی المعظم المکمل» (سیدبن طاوو6731 ج3 صص114-113) اما داستان ابولؤلؤ و انتقال او به کاشان توسط شاعران در قرن هفتم و هشتم اشاره گردیده است چنانکه نصرة علوی رازی شاعر قرن هفتم درباره امام علی1 میگوید: آن علیی کاسیابانی ز یثرب داریش برد در یک شب به کاشان چون عدو را خوار داشت و شاعر دیگری در همان دوره به نام حمزه کوچک در یکی از قصائدش، به جشن نهم ربیع اشاره کرده است: خنک روان ابولؤلؤ شجاع زمانبه ضربتی که زد آن مرد پاک دین در آسچو بود باور دین رسول و یار علیهلاک دشمن دین مرد دین داری استکنون نشاط کن و شادی زی و عشرت سازبساز آلت چنگال در نهم ز ربیعمدام صورت عیش و نشاط و کام و مراد(جعفریان0931 صص836-835) که بر سرای نبوت رسوم قنبر داشتاساس شادی آل نبی معمر داشتامان و مرحمت کردگار یاور داشتخوشا کسی که به حق این حدیث باور داشتچو حق تعالی ابولؤلؤ مظفر داشتچو ایزدت همه فتح و ظفر مقرر داشتخدای عزوجل شیعه را مخمر داشت 8- نمازجمعه جدای از بحث و اختلاف علمای شیعه درباره حکم نماز جمعه در عصر غیبت امام معصوم1 گزارشهایی از اقامه نمازجمعه توسط شیعیان وجود دارد چنانکه قزوینی مینویسد: «بحمدالله و منه، در همه شهرهای شیعه، این نماز برقرار و قاعده هست و میکنند، با خطبه و اقامت و شرایط چنان که در دو جامع به قم و به دو جامع به آوه و یک جامع به قاشان و مسجد جامع ورامین و در همه بلاد شام و دیار مازندران و انکار این، غایت جهل باشد» (قزوین8531 ص395) البته اینکه در مراکز اهل تسنن، شیعیان در نماز جمعه حضور پیدا نمیکردند مربوط به شرایط نماز جمعه میباشد و به این مطلب قزوینی از قول صاحب فضائح الروافض اشاره کرده است: «رافضی نماز آدینه و نمازهای عید به مصلی گاه مسلمانان نکنند و گویند: موقوف است به آمدن امام...".