شنا کردن خلاف جهت آب: گروش مسلمانان به مسیحیت در دوران متقدم اسلامی

This article deals with the conversion of Muslims to Christianity by using a large number of sources of the Sirah in Arabic, Armenian, Georgian, Greek and Latin languages and tries to show by examining the lives of Christian martyrs why Muslims in the first or second centuries after the conquests led to this surprising transition from "mosque to church". Many studies on conversion to Islam have paid more attention to theological issues and wanted to show why many people in the Middle East converted to Christianity at the end of the Crusades. This article, in contrast to them, seeks to show why Islamization—especially during the Umayyad and early Abbasid periods—could be highly haphazard, even erratic, when Muslims formed a minority in many areas under their control.    .

  این مقاله با استفاده از انبوهی از منابع سیره به زبان‌های عربی، ارمنی، گرجی، یونانی و لاتین به تغییر دین از اسلام به مسیحیت می‌پردازد و می‌کوشد که با بررسی زندگی شهیدان مسیحی نشان دهد که چرا مسلمانان در یک ـ دو قرن نخست پس از دورۀ فتوحات به این انتقال غافلگیرکننده از «مسجد به کلیسا» تن دادند. بسیاری از مطالعات دربارۀ گروش به اسلام بیشتر به مباحث الاهیاتی توجه داشته‌اند و می‌خواسته‌اند نشان دهند که چرا در اواخر جنگ‌های صلیبی شمار بسیاری از مردم خاورمیانه به مسیحیت گرویدند. این مقاله، برخلاف آنها، می‌خواهد نشان دهد چرا اسلامی‌سازی ــ به‌ویژه در دوران بنی‌امیه و دوره‌های ابتدایی عباسیان ــ در زمانی که مسلمانان اقلیتی را در بسیاری از مناطق تحت کنترلشان شکل دادند می‌توانست به شدت تصادفی، حتی متزلزل، باشد.    .