زبان آرامی را جدی بگیریم؛ جستارهایی با رویکرد مطالعات قرآنی

The present article focuses on the deep links between Aramaic and Arabic among the Semitic languages. The article is compiled in four parts, which are: 1. an introduction to the Semitic languages; 2. Aramaic and Arabic connections; 3. Aramaic-Talmudic and Arabic connections of the Qur'an; 4. Sample analysis: the meaning of "Dābatul-Arḍ" (Namal: 82) in the light of Semitic languages. Finally, the concluding section re-emphasizes the necessity of launching the Semitic languages department in some faculties of Quranic sciences. It seems that Semitic, Aramaic, and Arabic languages have the deepest and widest connections.

مقالۀ حاضر به پیوندهای عمیق آرامی و عربی در میان زبان‌های سامی متمرکز است و مباحث آن در چهار بخش تدوین یافته است که عبارتند از: 1. درآمدی بر زبان‌های سامی؛ 2. پیوندهای آرامی و عربی؛ 3. پیوندهای آرامی ـ تلمودی و عربی قرآن؛ 4. نمونه‌کاوی: کارکرد «دابة الأرض» (نمل: 82) در پرتو زبانهای سامی. در نهایت، بخش جمع‌بندی بر تأکید دوباره بر ضرورت راه‌اندازی رشتۀ زبان‌های سامی در برخی دانشکده‌های علوم قرآنی می‌پردازد. به نظر می‌رسد، در زبان‌های سامی، آرامی و عربی از عمیق‌ترین و وسیع‌ترین پیوندها برخوردارند.