یادداشت توصیفی : هفتاد و دو مجلس است به عدد شهداى كربلا ، در بخشى از فضايل و معجزات و تاريخ زندگى و مصايب حضرت پيامبر اكرم و ائمه معصومين عليهم السلام به نگارش ادبى ، تأليف شده به نام فتحعلى شاه قاجار و ابراهيم خان قاجار فرمان رواى كرمان . اين مجالس براى واعظان و اهل منبر تنظيم شده و هر مجلس داراى خطبهاى عربى مخصوص مىباشد و در پايان اشاره به واقعه كربلا و شهادت حضرت امام حسين عليه السلام و خويشان و ياران آن حضرت رفته است .
شانزده مجلس اول در زندگى حضرت پيامبر و اميرالمؤمنين و حضرت زهرا و حسنين عليهم السلام مىباشد ، مجلس هفدهم تا شصت و هفتم در وقايع كربلا است ، و مجلس 68 تا هفتاد و دو در احوال حضرت سجاد و امام كاظم و امام رضا عليهم السلام مىباشد ، و در خاتمه بعضى كرامات امامان آمده است .
آغاز : « سپاس و ستايش خداى راست كه راست كيشان حجازى نهاد را از كج روشان عراقى نژاد جدا خواست » .
انجام : « و امر كن شيعيان ما را بحفظ آن كه هر كس حفظ نمود اين قصيده را ضامن هستم از براى او بر خدا بهشت را » .
مجلس آخر در اين نسخه ناتمام مانده است .