چرا کار تکراری نکنیم؟! نقدی بر تحقیق کتاب کفایة الأثر خزّاز قمی

Al-Kifāyat fi al-Nosūs alal-A’emat al-Athnā Ashar by Abulqāim Ali bin Muhammad Khazāz-e Rāzi, one of the scholars of the 5th century AH, is one of the most important Shiite sources on hadith. However, its theological aspect overcomes its hadith aspect because the writer of the book answered one of the most significant ideological concerns of the Shiite community in the first one hundred years of the major occultation which was about proving tawātur of twelve-Imam’s hadiths. Kifāyat was first published by the late Seyyed Abdullatīf Kooh Kamareie in 1401 AH. Later it was for the second time studied and corrected by Muhammad Kāzim Mousavi and Aqīl Rabi’i; and was published by Dalīl-e Mā publication in 1387. The author of the following  aper intends to  criticize the latter version. Regarding this, he is going to categorize his criticisms along with  some examples in the following six sections: failure in search for manuscripts, making mistake in identifyingand choosing the right copy of Kifāyat, picking an inappropriate title for the book, incorrect recording of the names in the documents, shortcomings in finding the sources, and an incomplete introduction to the research.

کتاب الکفایه فی النصوص علی الائمه الاثنی عشر تألیف ابوالقاسم علی بن محمد خزاز رازی از علمای قرن پنجم قمری از منابع بسیار مهم حدیثی شیعه شناخته می شود. با این حال، جنبه کلامی آن بر جنبه حدیث یاش غلبه دارد؛ چرا که مؤلف با تألیف این کتاب به یکی از مه مترین دغدغ ههای عقیدتی جامعه شیعه در سده اول غیبت کبری یعنی اثبات تواتر روایات ائمه اثنی عشر پاسخ داده است. کتاب کفایه اولین بار توسط مرحوم سید عبدالطیف کوه کمر های در سال 1401 قمری تحقیق و منتشر شد و مجددًا در سال 1387 با تحقیق و تصحیح آقایان محمدکاظم موسوی و عقیل ربیعی از سوی انتشارات دلیل ما روانه بازار نشر شد. نگارنده این نوشتار تصحیح مذکور را در بوته نقد و بررسی قرار داده است. وی در راستای این هدف، نقدها را در شش بخش ذیل دست هبندی و با ذکر مثال بیان م یدارد: عدم جستجو درباره نسخه های خطی، اشتباه در تشخیص و انتخاب نسخه کفایه، نا مگذاری نامناسب کتاب، ضبط نادرست اسما در اسانید، کاستی در استخراج منابع و نواقص مقدمه تحقیق. .