معرفی و مقایسه دو کتاب در نقد ادب عربی؛ المثل السائر ابن اثیر جزری و الفلک الدائر ابن ابی الحدید

Literary criticism has flourished in the Abbasid period with the advent of a number of literary critics and scholars in the field of debate, writing, and rhetoric; and valuable works were created in that period, which originated the formation of the currents and other subsequent works using the same techniques. In the following paper, the writer is going to study two pioneering works in literary criticism: Al-Mathal ol-Sāer fi Adab al-Kitāb wa al-Shāer by Dhiāoddīn ibn Athīr and Al-falak ol-Dāer alal-Mathal ol-Sāer by Ibn Abi al-Hadīd which is a critique of the first book. Regarding this, he first of all introduces both authors and their works. Following this, he is going to examine each of the books, and points out some of Ibn Abi Hadīd’s criticisms of Ibn Athīr’s book.

نقد ادبی در دوره عباسی با ظهور چند تن از نقادان و علمای ادب در فن بحث و مناظره و کتابت و بلاغت به شکوفایی رسید و آثار ارزشمندی در آن دوره بوجود آمد که منشا شکل گیری جریانات و آثار بعدی در این فن شد. نویسندگان در نوشتار حاضر تاش کرده تند دو اثر پیشگام در نقد ادبی، المثل السائر فی ادب الکاتب و الشاعر تالیف ضیاءالدین ابن اثیر جزری و کتاب الفلک الدائر علی المثل السائر اثر ابن ابی الحدید را که در نقد آن نگاشته شده، مورد بررسی قرار دهند. در راستای این هدف، پس از معرفی دو نویسنده و آثار آن ها، به بررسی جدا گانه هر یک از آثار پرداخته و به چند مورد از نقدهای ابن ابی الحدید به کتاب ابن اثیر اشاره شد هاست.