راهبردهای ترجمۀ عناصر فرهنگی در کتاب داستانهای شهر جنگی

The close relationship between language and culture has led to the emergence of a concept regarding special words, phrases, and combinations that are referred to in translation studies as "cultural elements"; the structures which are specific to a particular society and language. The translation of these words, especially in literary texts and poetry, has always been a problem for translators. They have taken measures to translate them and have used strategies and techniques. The experts of translation have suggested methods for translating such elements. Molina and Albir (2002), while reviewing the researches in this field, have proposed eighteen strategies that have been the theoretical basis of the present research. In the present article, the cultural elements of the book A City Under Siege written by Habib Ahmadzadeh (2011) which was translated by Paul Sprachman (2010) are extracted and the strategies used by the translator in translating them based on the model of Molina and Albir are examined. Generalization and omitted equivalents are Sprachman's most widely used strategies, and there are many cases of mistranslation and omission of cultural elements. Such studies can help improve the work of translators and the theorists of translation.  .

رابطۀ تنگاتنگ زبان و فرهنگ به پدید آمدن مفهومی در خصوص واژه‌ها و عبارات و ترکیب‌هایی انجامیده که در ترجمه‌پژوهی از آن‌ها  با عنوان «عناصر فرهنگی» مختص به جامعه و زبان خاص یاد می‌شود. برگردان این واژگان به‌ویژه در متون ادبی و شعر همواره مشکلاتی را پیش پای مترجمان گذاشته که برای انتقال آنها به تمهیداتی دست زده و از راهبردها و فنونی بهره برده‌اند و ترجمه‌پژوهان شیوه‌هایی را پیشنهاد داده‌اند. مولینا و آلبیر (2002)  ضمن مرور پژوهش‌هایی که در این زمینه صورت گرفته، هجده راهبرد را مطرح کرده‌اند که مبنای نظری پژوهش حاضر بوده است. در مقالۀ حاضر، عناصر فرهنگی کتاب  داستانهای شهر جنگی نوشتۀ حبیب احمدزاده (1390) و ترجمۀ پل اسپراکمن (2010) استخراج شده و راهبردهای مورد استفادۀ مترجم در برگردان آن‌ها بر اساس الگوی مولینا و آلبیر بررسی شده است. تعمیم و معادل جاافتاده پرکاربردترین راهبرد اسپراکمن است و موارد ترجمۀ غلط و حذف عناصر فرهنگی چندان کم نیست. مطالعاتی از این دست به بهبود کار مترجمان و ترجمه‌آموزان و نظریه‌پردازی ترجمه‌پژوهان می تواند یاری برساند.  .