خاستگاه، کاربرد، و جایگاه پدیدارشناسی دین

James L. Cox in his book, An Introduction to the Phenomenology of Religion (2021), tries to compile and present the latest achievements in this field in a coherent text. This book, which is organized into nine chapters, takes serious readers step by step into a relatively different field of understanding religion and its constituent elements and shows the application of this method in theology. The basis of the phenomenological method of religion is to try to empathically confront the perceptual content of others by suspending our judgment and to look at the phenomenon of religion from the perspective of religious people and allow them to speak for themselves. But our assumptions and beliefs prevent this from happening. This is where the author, using the findings of contemporary phenomenologists, takes steps to understand religion that is unique in its kind. In the final chapter of the book, Cox addresses the detailed critiques of the phenomenology of religion, responds to three critiques, and finally shows how the phenomenology of religion is intertwined with the emerging field of the cognitive sciences of religion and flourishes. The author's sympathetic view of the Abrahamic religions, especially Islam and the references to the Holy Qur'an, is very interesting.  .

جیمز ال. کاکس در کتاب درآمدی به پدیدارشناسی دین (2021)، می‌کوشد آخرین دستاوردهای این عرصه را در متنی منسجم گردآوری و عرضه کند. این کتاب که در نُه فصل تنظیم شده است، گام به گام خوانندگان جدی را وارد عرصه نسبتاً متفاوتی درباره فهم دین و عناصر سازنده آن می‌کند و کاربست این روش را در دین‌پژوهی نشان می‌دهد. گوهر روش پدیدارشناسی دین آن است که بکوشیم با تعلیق قضاوت خویش همدلانه با محتوای ادراکی دیگران مواجه شویم و از منظر دینداران به پدیدار دین بنگریم و اجازه دهیم که آن‌ها خود سخن بگویند. اما مفروضات و باورهای مسلم ما مانع از این چنین کاری می‌شود. این جاست که نویسنده با استفاده از یافته‌های پدیدارشناسان معاصر، مراحلی برای فهم دین به دست می‌دهد که در نوع خود یگانه است. کاکس در فصل پایانی کتاب، به نقدهای مفصلی که متوجه پدیدارشناسی دین شده است، می‌پردازد و به سه نقد پاسخ تحلیلی می‌دهد و سرانجام نشان می‌دهد چگونه پدیدارشناسی دین با رشته نوپدید علوم شناختی دین گره می‌خورد و شکوفا می‌گردد. نگاه همدلانه نویسنده با ادیان ابراهیمی به خصوص اسلام و اشاراتی که قرآن کریم دارد، بسیار خواندنی است.  .