رباعیات نویافتۀ هلالی

Badr al-Dīn Hilālī is one of the famous poets of the late Timurid and early Safavid periods. Hilālī’s lyric poems are full of delicacy, and his poetries named Shah and Dervish, the Ṣifāt  al-‘Āshiqān, Lailī and Majnūn were very popular among his contemporaries. The Collection of his poems has been published in India and Iran, and the most famous edition of the collection is an edition that was published and reprinted several times by the efforts of the late master Saeed Nafisi. Hilālī’s Diwan edited by Nafisi contains 35 quatrains in the section of quatrains. In the present article, 50 new quatrains of Hilālī are presented based on three manuscripts of his collection, one of which was written close to the poet's lifetime.    .

بدرالدین هلالی، از شاعران نامدار اواخر دورۀ تیموری و اوایل عهد صفوی است. غزل‌های هلالی کمال لطافت را دارد و مثنوی‌های شاه و درویش، صفات العاشقین و لیلی و مجنون او نزد هم‌عصران بسیار مقبولیت بوده است. دیوان اشعار او در هند و ایران به طبع رسیده و مشهورترین چاپ دیوان او، تصحیحی است که به اهتمام استاد مرحوم سعید نفیسی منتشر و چندین بار تجدید چاپ شده است. دیوان هلالی مصحّح نفیسی، در بخش رباعیات مشتمل بر  35 رباعی است. در نوشتار حاضر، 50 رباعی نویافتۀ هلالی بر مبنای سه نسخۀ خطی دیوان او که یکی از آن‌ها نزدیک به زمان حیات شاعر کتابت شده است، عرضه می‌گردد.  .