«وسیلةُ‌الشِّفاء» کتابی دیگر از محمّدصالح رضوی (با مروری بر احوال و آثار وی)

Mohammad Sālih Raḍavī (living in 1104 A.H.) is the son of Mirzā Mohammad Bāqer Mutuwallī and the brother of Mir Sālih Taqiuddīn Mohammad Mutuwallī. Four collections of poems named Jawāhir al-Khiyāl, Daqāyiq al-Khiyāl, Ma'ārij al-Khiyāl (all three, including quatrains) and Laṭāif al-Khiyāl (chosen sonnets of Safavid era poets) have survived and are well-known. But Mohammad Sālih has another book that has not been counted as one of his works so far. The reason for this is that his name and description have been mixed up with Mirzā (Abu) Sālih Raḍavī Ṣadr al-Mamālīk (died: 1090 AH), who was the son of Mirzā Mohsen Nawāb Razavī and a daughter-in-law of Shah Abbas I, and was involved in the guardianship of Āstān Quds, and the Nawāb Sālih School and The prayer hall in holy Mashhad was built by his order. In this article, while pointing out the combination of the names and biographies of these two, we introduce the book " Wasīlat al-Shifā " by Mohammad Saleh Raḍavī and its manuscripts.  .

محمّدصالح رضوی(زنده در 1104 ق) فرزند میرزا محمّدباقر متولّی و برادر میر شاه تقی‌الدین محمّد متولّی است. از وی چهار مجموعۀ شعر به نام‌های جواهرالخیال، دقایق‌الخیال، معارج‌الخیال(هر سه، رباعی‌نامه) و لطایف‌الخیال(برگزیدۀ غزل‌های شاعران عهد صفوی) بازمانده و شناخته شده است. امّا محمّدصالح کتابی دیگر نیز دارد که تا کنون جزو آثار او شمرده نشده است. علّت این امر، آمیختگی نام و شرح احوال وی با میرزا (ابو)صالح رضوی صدرالممالک(فوت: 1090 ق) است که فرزند میرزا محسن نوّاب رضوی و نوادۀ دختریِ شاه عباس اوّل بوده و به تولیت آستان قدس اشتغال داشته و مدرسۀ صالحیۀ نوّاب و ایوان مصلّی در مشهد مقدّس به امر وی ساخته شده است. در این مقاله ضمن اشاره به آمیختگی نام و شرح حال این دو، کتاب «وسیلةُ‌الشِّفاء» محمّدصالح رضوی و نسخه‌های آن را معرّفی می‌کنیم.  .