رباعیات فارسی در پنج دستنویس کهن

 One of the valuable sources of ancient Persian poetry is the notes written by the owners of handwritten manuscripts on the first and last blank pages, the intervals between chapters, and the margins of manuscript pages. The older the manuscripts and the more ancient the recording of these notes, the more valuable they become. In this article, 57 quatrains from five ancient manuscripts are extracted and presented with necessary explanations. These quatrains are attributed to poets such as Khayyām, Mahastī Ganjavī, Owḥaddīn Kirmānī, Kamāl Esmāīl Isfahani, and others. Some quatrains are without a specified author. Two quatrains in these sources are translations of Arabic verses, or vice versa, and are of considerable importance and reference from the perspective of comparative literature.  .

یکی از منابع ارزشمند اشعار کهن پارسی، یادداشت‌هایی است که دارندگان نسخه‌های خطی در اوراق سفید اول و آخر دستنویس‌ها، فواصل رسالات، و هامش اوراق کتابت کرده‌اند. هرچه تاریخ نسخه‌ها و به طریق اولی تاریخ کتابت این یادداشت‌ها قدیمی‌تر باشد، بر ارزشمندی آن‌ها افزوده می‌شود. در مقالۀ پیش رو، 57 رباعی از پنج دستنویس کهن استخراج و با توضیحات لازم عرضه شده است. این رباعیات به نام خیام، مهستی گنجوی، اوحد‌الدین کرمانی، کمال اسماعیل اصفهانی و دیگران ثبت شده و برخی از رباعیات نیز فاقد نام گوینده است. دو رباعی در این منابع، ترجمۀ اشعار عربی ویا بالعکس است و از منظر ادبیات تطبیقی در خور اهمیت و استناد است.  .