سلطان احمد جلایر و سلطانِ سخن، سعدی

Sultan Ahmad Jalayir (759-813 AH) is among the art-loving and art-supporting rulers who governed this land. Besides his patronage of great artists, he himself engaged in certain areas, notably his profound interest in poetry, resulting in a comprehensive divan spanning seven volumes. Examining this divan reveals Sultan Ahmad's familiarity with the works of other poets. One such poet is Sa’di, whom Sultan Ahmad extensively acknowledges in his verses, and the impact of this acknowledgment can be gleaned from Sultan's divan. In this article, we explore Sultan Ahmad Jalayir's influence from Sa’di.

سلطان احمد جلایر(759-813ق) از جملۀ پادشاهان هنردوست و هنرپروری است که بر این سرزمین حکم رانده‌اند.امّا وی علاوه بر هنردوستی و حمایت از هنرمندان بزرگ، خود نیز در برخی زمینه‌ها دستی بر آتش داشته است؛ مثلاً علاقۀ او به شعر آن قدر بوده که دیوانی مفصّل، در هفت دفتر، از خود به یادگار نهاده است. بررسی این دیوان نشان می‌دهد که سلطان احمد با اشعار شاعران دیگر نیز آشنا بوده است. یکی از این شاعران سعدی است که سلطان احمد در سروده‌های خویش توجّه بسیار به شعر او می‌داشته و آثار این توجّه را از خلال دیوان سلطان می‌توان دریافت. ما در این مقاله به اثرپذیری سلطان احمد جلایر از سعدی پرداخته‌ایم.