نوشتگان (۱۰)

In the tenth issue of “Neveštegān”, we first point to the presence of two previously unknown forms of Persian verbal endings in early texts. We then expand on the author’s discussion of Middle Persian ka remnants in New Persian by presenting additional examples and providing a correct explanation for the phrase “kaẟ” in the Šunqušī translation-commentary. The third section examines a term from The Judaeo-Persian London Pentateuch, correcting a previous interpretation of this word. In the final section, we discuss a graphic symbol in ancient Persian financial documents and provide evidence for the description of a similar symbol in an early verse.  .

در شمارۀ دهم «نوشتگان»، نخست به وجود دو صورت ناشناخته از شناسه‌های فارسی در نوشته‌های کهن اشاره کرده‌ایم. در ادامه، در تکمیل بحث نگارنده دربارۀ بازمانده‌های ka فارسی میانه در فارسی نو، به چند شاهد دیگر از آن در فارسی اشاره شده و سعی شده تا «کذ» ترجمه-تفسیر شنقشی به‌ صورتی درست توجیه شود. بخش سوم دربارۀ لغتی در ترجمۀ فارسی کهن اسفار خمسه به‌خطّ عبری و تصحیح نظری است که پیش‌تر دربارۀ این لغت داده‌اند. در بخش پایانی، به یک نشانۀ خطّی در اسناد مالی کهن فارسی پرداخته‌ و شاهدی را از توصیف نشانه‌ای مشابه در بیتی کهن ارائه کرده‌ایم.