نوشتگان ۱۴

The first part of the fourteenth issue of “Neveštegān” examines several previously unidentified forms of early Persian verbal endings and reconsiders the geographic distribution of the second-person plural ending -īt. The following section presents a new reading of a Hamadani Fahlavi, through which an additional early attestation of the verb gū/gā “to want”, which was explored in the previous issue, has been identified.

موضوع بخش نخست شمارۀ چهاردهم «نوشتگان»، شناسایی چند صورت ناشناختۀ شناسه‌های فارسی قدیم و بازنگری در تعیین محدودۀ جغرافیایی کاربرد صورت «ـیت» شناسۀ دوم شخص جمع است. در بخش بعدی، در ضمن قرائت تازۀ یک فهلوی همدانی، یک شاهد قدیم دیگر از فعل «گو»/«گا» [= خواستن، بایستن] شناسایی شده ‌است که موضوع بخشی از شمارۀ پیشین بود.