
ملا حسن بن عبد العلى كرمانى
نسخه 1
المدخل الرئيسي
ملا حسن بن عبد العلى كرمانى، نویسندهالعنوان واسم المؤلف
صحبة الأبرارالورقة
21 * 5/15.الموضوع
اخلاقاللغة
فارسیالفهرس
-ملاحظات
یادداشت توصیفی : بيست و نه مجلس و يك خاتمه است در مواعظ و اخلاق دينى و آداب اسلامى با استفاده از آيات كريمه و احاديث و روايات اهل بيت عليهم السلام و پس از كتاب ديگر مؤلف « زاد المسافرين و معاد المهاجرين » تأليف شده كه در آن از دعاهاى ماه مبارك رمضان استفاده كرده و شرح شده است . در اين كتاب هر يك از مجالس داراى خطبهاى جداگانه مىباشد و به آيهاى شروع شده و پيرامون آن گفتگو مىشود و مؤلف در اثناء مجالس از اشعار خود بسيار مىآورد ، و گويا آن را براى واعظان و اهل منبر تنظيم كرده است تا براى وعظ در روزهاى ماه رمضان از آن استفاده كنند . عناوين اجمالى كتاب چنين است : مجلس اول : در بيان روزه و آداب آن . مجلس دوم : در فضيلت قرآن و ثواب تلاوت آن . مجلس سوم : در فضيلت عقل و مذمت حمق و جهل . مجلس چهارم : در محبت حق و شكر نعمتهاى وى . مجلس پنجم : در ذكر توبه و شرايط آن . مجلس ششم : در ظلم نكردن بزير دست خود . مجلس هفتم : در نماز و روزه و زكات و خمس . مجلس هشتم : در ترحم بر يتيم و ثواب اطعام طعام . مجلس نهم : در براهين اصول دين . مجلس دهم : در توكل و بعضى آداب تجارت . مجلس يازدهم : در فضيلت احسان . مجلس دوازدهم : در فضيلت عدل و قناعت . مجلس سيزدهم : در تطهير از نجاست و صبر بر بلا . مجلس چهاردهم : در بيان گناهان كبيره . مجلس پانزدهم : در معنى شرح صدر . مجلس شانزدهم : در همنشين خوب و بد . مجلس هفدهم : در بيان صالح اعمال . مجلس هجدهم : در فضيلت وقت سحر . مجلس نوزدهم : در ذكر بهشت و جهنم . مجلس بيستم : در مذمت شيطان . مجلس بيست ويكم : در مذمت كسانى كه شب قدر آمرزيده نمىشوند . مجلس بيست ودوم : در گناهان اعضاى هفتگانه . مجلس بيست و سوم : در موعظه نفس اماره . مجلس بيست و چهارم : در بيان بعضى مستحبات و مكروهات . مجلس بيست و پنجم : در خوبان و بدان مردمان . مجلس بيست و ششم : در بعضى از صفات بندگان شايسته . مجلس بيست و هفتم : در فضيلت دعا و كيفيت توسل . مجلس بيست و هشتم : در اغتنام بقيه عمر . مجلس بيست و نهم : در شرايط قبولى روزه . خاتمه : در ذكر عيد اضحى و فطر .ملاحظات
آغاز : « حمد بيحد و ثناى بيعد تحفه بارگاه كريمى است كه بهشت فردوس را از براى اهل معرفت بجزئى عبادت و اخلاقى ارزانى داشته » .ملاحظات
انجام : « و اگر ما كتاب صحبة الأبرار خود را بكلمه طيبه و الحمد للَّه على ما اولانا ختم كنيم بسى بجا و بسيار بموقع و روا خواهد بود » .