ترجمه اثنا عشريه در رد صوفيه
نسخه 1
فهرست
شناسنامه
عنوان و نام پدیدآور
ترجمه اثنا عشريه در رد صوفيهفولیوی کتاب
20 * 5/12.موضوع
عقائدزبان
فارسیفهرست نویس
-یادداشت
یادداشت توصیفی : ترجمه تحت اللفظى كتاب « الاثنا عشرية فى رد الصوفية » شيخ محمد بن الحسن حر عاملى است ، كه در آن انواع بدعتها وگناهان فرقههاى صوفيه گزارش شده بود با استفاده از احاديث اهل بيت عليهم السلام ، در دوازده باب ودوازده فصل . عناوين بابها در اين ترجمه چنين است : باب اول : در باطل كردن اين نسبت ومذمت آن . باب دوم : در ابطال تصوف وذم آن عموماً . باب سوم : در ابطال اعتقاد حلول واتحاد ووحدت وجود . باب چهارم : در اعتبار كشفى كه ادعا مىكنند وعدم اعتبار ونفى حجيت آن . باب پنجم : در ابطال سقوط تكاليف شرعيه در نزد حصول آن . باب ششم : در ابطال آنچه اعتقاد مىكنند آن را عبادت از نشستن در زمستان در چله وابطال آنچه اختراع كردهاند از رياضت . باب هفتم : در ابطال آنچه اعتقاد كردهاند آن را از افضل عبادات است از هم برچيدن وبر زمين افتادن واضطراب كردن . باب هشتم : در ابطال اعتقادات آنان در رقصيدن ودست بر هم زدن وفرياد كردن . باب نهم : در اثبات آنچه مىطلبند ومنع مىكنند از آن از سعى كردن بر روزى وطلب معاش وتجمل . باب دهم : در تحريم آنچه حلال مىدانند وآن را عبادت مىشمارند يعنى غنا . باب يازدهم : در ابطال اختراعات آنان از ذكر خفى وجلى . باب دوازدهم : در ابطال شعار ايشان در دوستى اعداء اللَّه ودشمنى اولياء اللَّه . واما عناوين فصول چنين است : فصل اول : در تحريم اقتداء به اعداء دين ومشابه ومشاكل شدن به ايشان . فصل دوم : در تحريم اختراع در دين . فصل سوم : در ذكر بعض مطاعن مشايخ صوفيه . فصل چهارم : در وجوب امر به معروف ونهى از منكر . فصل پنجم : در تحريم ترك آن وتقاعد از آن . فصل ششم : در وجوب مجادله در دين ومناظره از براى بيان حق واثبات آن . فصل هفتم : در وجوب جهاد اعداء دين ومبتدعين با شرايط آن . فصل هشتم : در وجوب اجتناب از معاشرت اهل بدعت وترك مخالطه با ايشان . فصل نهم : در جواز لعن مبتدعين وبيزار شدن از ايشان بلكه وجوب آن . فصل دهم : در تحريم تعصب در باطل . فصل يازدهم : در جائز نبودن ظن نيكو بردن بعامه وتابع شدن به چيزى از طريقه مختصه ايشان . فصل دوازدهم : در وجوب جهاد نفس وتوبه از كفر وبدعت وفسق . به شماره ( 3008 ) نيز رجوع شود .یادداشت
آغاز افتاده : « پس ناميدند خود را به صوفيه ونسبت ندادند خود را بنبى وائمه عليهم السلام آنچنان ائمه كه ايشانند بهترين بريه » .یادداشت
انجام افتاده : « دهم آنچه روايت كرده از آن بزرگوار كه بدرستى كه خداى تعالى دوست مىدارد بنده گرفتار شونده . . » . صفحهاى از « كتاب الدعاء » ( ش 3349 )