
سيد على بن خلف حويزى مشعشعى
نسخه 1
سرشناسه
سيد على بن خلف حويزى مشعشعى، نویسندهعنوان و نام پدیدآور
ديوان المشعشعىفولیوی کتاب
5/21 * 16.موضوع
شعرزبان
عربیفهرست نویس
-یادداشت
یادداشت
یادداشت توصیفی : مشتمل بر اشعار وى در ستايش حضرات ائمه اطهار عليهم السلام ( برخى از قصيدهها با نامهاى مخصوص ) ، ونيز برخى از تواريخ وسفرهاى وى با اين عناوين : شكايت از اهل زمان به سال 1046 ، مدح شاه صفى به سال 1047 در اصفهان ، افتخار به خود واجدادش به سال 1048 ، القسم الثالث فى التهاميات ، به ترتيب حروف هجاء ، القسم الرابع : العجميات ( اشعارى كه در شهرهاى ايران سروده ) ، مشتمل بر اشعارى كه در سفرى كه به شهرهاى مختلف ايران به درخواست شاه صفى به سال 1049 كرده ، اشعارى كه در اولين رباط شيراز به اصفهان سروده ، اشعار مازندران ، اشعار اصفهان ، اشعار قزوين ، اشرف ، فرح آباد به سال 1050 ، اشعارى در اصفهان به سال 1051 ، كاشان به سال 1052 ، اشعارى كه در سفر دوم خود به درخواست شاه عباس ثانى صفوى به سال 1055 نموده ، القسم الخامس : فى مدايح النبى صلى اللَّه عليه وآله ، مشتمل بر القصائد القزوينيات ، ذريعة النجاح فى مدح الخمسة الاشباح . اللواحق : مشتمل بر شافيه به سال 1043 ، مدح پيامبر ( ص ) مدح پيامبر ( ص ) وامام على ( ع ) به سال 1045 ، سفر به عتبات وزيارت كربلا به سال 1046 ، مدح پيامبر وائمه در اصفهان به سال 1053 ، در قم به سال 1053 ، مدح امام حسين عليه السلام در نهم محرم 1054 ، قصائد موسوم به وسيلة المرام فى مدح السادة الكرام در سفر دوم به اصفهان به سال 1055 مشتمل بر 12 قصيده ، مدح امام حسين ( ع ) در چهارم محرم 1056 در اصفهان . جزء دوم : مشتمل بر اشعارى كه بعد از تنظيم جزء اول سروده شده است داراى : لواحق تهاميات : اشعارى كه به سالهاى 1057 تا 1065 ونيز اشعارى كه در رفتن به دهدشت به سال 1066 به درخواست شاه عباس رفته ، ونيز اشعارى كه به سال 1067 در سفرى كه به درخواست شاه عباس نموده ، غزلى به سال 1068 ، غزل هايى به سال 1069 ، اشعارى كه در فوت پدرش سروده به سال 1070 ، غزلى به سال 1072 ، اشعارى در شكايت از اهل زمان به سال 1074 ، اشعارى كه از اصفهان براى شيخ على بن محمد بن حسن بن زين الدين عاملى به سال 1074 فرستاده ، مدح امام حسين عليه السلام به سال 1075 در اصفهان ، مرثيه مرگ فرزندش سيد ماجد به سال 1075 در اصفهان ، اشعارى در خوشحالى از شنيدن اين خبر كه شاه عباس قصد رجوع او را به وطنش دارد به سال 1079 ، اشعارى كه در فوت نوهاش ناصر بن محسن در سال 1079 سروده ، اشعارى كه در اوايل سال 1080 به واسطه طغيان اعراب آل كثير وقلع وقمع آنان به سال 1081 سروده ، مرثيه مرگ فرزندش سيد حسين به سال 1081 ، مرثيه امام حسين عليه السلام در ششم محرم 1082 ، اشعارى در حين تأليف النور المبين وخير المقال به سال 1083 ، اشعارى به سال 1084 و1085 ، 1086 و1087 ، 1088 ، ودر پايان رباعياتى از وى آمده است .یادداشت
آغاز افتاده : متى ظن ان الحيدر بين ترهب الكفاح وتخشى فى الهياج المجالدایادداشت
انجام افتاده : « وله طاب ثراه يرثى ولده السيد حسين عفى اللَّه عنه بالنجف . . . » .