حكم النكاح مع الاعسار
سيد صدر الدين محمد بن صالح عاملى
حكم النكاح مع الاعسار
نسخه 1
list
شناسنامه
Main Entry
سيد صدر الدين محمد بن صالح عاملى، نویسندهTitle and Author
حكم النكاح مع الاعسارFolio
-x.Subject
فقهLanguage
عربیCataloger
-زیرمجموعه 1480.
شماره 2.
برگهها: 17 ر - 39 پ.
شماره 2.
برگهها: 17 ر - 39 پ.
Notes
یادداشت توصیفی : دوازده فصل استدلالى است دنباله رساله سابق ( كه تأليف فرزند استاد عاملى است ) كه آنرا مؤلف ديده و نپسنديده و معتقد است كه در حال تهى دستى عقد فسخ نمىشود چنانچه بطور اجمال در كتاب « اثرة العترة » بدان اشاره كرده بود . عناوين فصول چنين است : الفصل الأول : النكاح عقد يتطرق اليه الفسخ اجماعاً . الفصل الثانى : ليس للمرأة خيار الفسخ . الفصل الثالث : وجوب اجابة الولى مع وجود الايمان و اليسار . الفصل الرابع : لا يشترط فى صحة النكاح اليسار نصاً و اجماعاً . الفصل الخامس : اليسار شرط فى النكاح . الفصل السادس : ملخص ما املى في كتاب « أُثْرَة العترة » . الفصل السابع : النظر فى الأخبار الواردة فى الموضوع . الفصل الثامن : نقل الخلاف فى المسألة . الفصل التاسع : حجة القائل بامتناع فك النكاح مطلقا . الفصل العاشر : سند رواية السكوني و حجة القول بأنه لابأس به . الفصل الحادى عشر : حجة القول بأن للمرأة الخلاص مطلقا . الفصل الثانى عشر : [ . . . ] .Notes
آغاز : « المنهج الثانى فى احكام السهو و الشك ، الأحكام هنا عبارة عن خطابات الشرع المتعلقة بأفعال المكلفين » .Notes
انجام : انجام ناتمام: « الأول فى مطاعن ابى بكر و هى كثيرة و اكتفينا بقليل منها فى هذه الوجيزة . . » . 4 - اجازة الحديث « 83 پ - 90 ر » ( اجازه - عربى ) از : ميرزا ابوالقاسم بن حسن گيلانى قمى ( 1231 ) اجازه مبسوطى است براى حاج محمد ابراهيم كرباسى اصفهانى كه در آن اجازه روايت احاديث حضرات معصومين عليهم السلام و نقل كتابهاى مختلف داده شده است . اين اجازه در قم بتاريخ سهشنبه چهارم شوال 1218 نوشته شده است .Notes
انجام : « ما قتاً لأعماله التى يعملها من البر و الخير لا يثبتها فى حسناته حتى يرد المال الذى أخذه على صاحبه » . 6 - السهو و الشك « 123 ر - 164 پ » ( فقه - عربى ) از : سيد محمد حسن بن محمد تقى موسوى اصفهانى شرح استدلالى است بر بحث سهو و شك در نماز ، يكى از متنهاى فقهى با عناوين « هداية - هداية » . اين بحث شب يكشنبه پنجم ماه شعبان 1253 بپايان رسيده و گويا نگارنده آنرا بدستور يكى از استادان خويش در پانزده شب نگاشته است .