
تقىالدين بن معروف
نسخه 1
سرشناسه
تقىالدين بن معروف، نویسندهعنوان و نام پدیدآور
جريدة الدرر و خريدة الفكرفولیوی کتاب
-x.موضوع
نجومزبان
عربیفهرست نویس
-یادداشت
زیرمجموعه 5104.یادداشت
یادداشت توصیفی : راهنمائى است براى شناخت اوقات نمازهاى پنجگانه روزانه و شناخت سمت قبله و رسم ارباع و اسطرلاب و بسائط و قائمات با ترسيم جداول براى مسائل ، به روشى كه بنا به ادعاى مؤلف ديگران نتوانستند آن را بيابند و جمشيد كاشانى بخشى از آن را يافته است ، تقديم شده به حضرت سعدالدين افندى و دهم محرم 990 موافق سال 1893 پايان يافته است .یادداشت
آغاز : « سپاس خداى را كه بيافريد هر دو جهان را و بياراست به خورشيد و ماه و ستاره آسمان را و روزى رسانيد از كرم جانوران را » .یادداشت
انجام : « و ليكن هذا آخر ما قصدته و عمدت إليه من قيد شرائد الفوائد عجلاً راجياً ممن يطالع هذه العجالة ان يسامح فيما زل به قدم التحرير او لفظ فيه لسان قلم التحبير . . » . 3 - اصول الملاحم « 128 پ - » ( نجوم - فارسى ) از : ابوالفضل حبيش بن ابراهيم تفليسى ( ق 6 ) پديدهها و نشانههاى آسمانى و آن كه هر يك از آنها دليل بر پيشآمد چيز مىباشد ، در اين كتاب با اختصار گزارش شده و مؤلف مدعى است كه آنها را از ملحمه دانيال و ملحمه حضرت صادق عليه السلام گرفته است . تأليف شده به نام ركن الدين ابوالمظفر شهنشاه بن ملك بن مسعود بن قلچ ارسلان . اين كتاب در دو مقالت تنظيم شده و براى هر يك از ستارگان رومى بيست و هشت باب آمده بدين عناوين : باب اول : در حكم دليلهاى كسوف آفتاب . باب دوم : در حكم خسوف ماه . باب سوم : در حكم دائره آفتاب . باب چهارم : در حكم دائره ماه . باب پنجم : در حكم بر آمدن ماه نو . باب ششم : در حكم ستاره گيسودار . باب هفتم : در حكم افتادن ستاره . باب هشتم : در حكم قوس و قزح . باب نهم : در حكم علامت حربه . باب دهم : در حكم سرخى كه از آسمان آيد . باب يازدهم : علامت عجيب كه از آن آسمان پديد آيد . باب دوازدهم : مانند شخصى كه از هوا پديد آيد . باب سيزدهم : درخشيدن رعد و برق . باب چهاردهم : درخشيدن آتش كه از هوا افتد . باب پانزدهم : آتش باران كه از هوا بزمين افتد . باب شانزدهم : باريدن باران . باب هفدهم : باريدن تگرگ . باب هجدهم : باريدن خاك سرخ از هوا . باب نوزدهم : پيدا شدن وزغ و كرم . باب بيستم : پيدا شدن ظلمت . باب بيست و يكم : پيدا شدن تاريكى . باب بيست و دوم : جستن باد سخت . باب بيست و سوم : بانگى كه از هوا شنوند . باب بيست و چهارم : بانگى كه از زمين شنوند . باب بيست و پنجم : زمين لرزه . باب بيست و ششم : سرماى بىهنگام . باب بيست و هفتم : گرماى بىهنگام . باب بيست و هشتم : باريدن برف بىهنگام .