
ميرزا ابوالقاسم بن حسن گيلانى قمى
نسخه 1
سرشناسه
ميرزا ابوالقاسم بن حسن گيلانى قمى، نویسندهعنوان و نام پدیدآور
اصول دينفولیوی کتاب
-x.موضوع
اعتقاداتزبان
فارسیفهرست نویس
-یادداشت
زیرمجموعه 5699.یادداشت
یادداشت توصیفی : به شماره ( 1964 ) رجوع شود . انجام ناتمام : « پس بايد خلقت ايشان را براى فيض دائمى لايق او باشد چون . . » . 3 - اصول الدين « 21 پ - 43 ر » ( اعتقادات - عربى ) از : ؟ پنج مقام است در اصول دين پنجگانه ، با استدلال بقدر نياز و استفاده از بعضى احاديث و روايات ، مخصوصاً بحث امامت كه بعضى فضايل حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در آن آمده است . آغاز اين نسخه : « المقام الاول فى التوحيد ، اما معرفته هو جل شأنه فمن البديهيات و فى الدعاء يا خفياً فى فرط الظهور » . انجام ناتمام : « لا بالتقليد فانه مذموم فى الكتاب و السنة المذاهب بعد النبى تفرقت كما روى عنه فى الخبر . . » . 4 - المرموزات العشرون « 44 پ - 64 پ » ( تصوف - عربى ) از : صدر الدين مظفر بن محمد بن مظفر باغنوى شيرازى ( ق 7 ) بيست « مرموزه » است به صورت مناجات با قاضى الحاجات و آموزشهاى عرفانى و پند و اندرزهاى اخلاقى ، به نثر و شعر بر پايه باورهاى صوفيان و عرفا ، مقامه مانندى است در چند فصل نسبت داده شده به شخصى كه به جذبه الهى مجذوب شده است . در آغاز حديثى نبوى آمده است به روايت نگارنده اين رساله از شمس الدين محمد بن صفى الدين ابى محمد عثمان بن عبيداللَّه كرمانى به تاريخ 636 .یادداشت
آغاز : « جل ربى لا آمر الا هو له الحمد فى الأولى و الآخرة ، منت و سپاس مر خداوندى را تعالى شانه كه نظام ملك و ملت برهان ساطع وجود او است » .یادداشت
انجام : « و هيچ دوئى بوجهى از وجوه در او نيست ، و الحمد للَّه وحده و السلام على محمد و آله الطاهرين » . 17 - لوايح « 178 پ - 191 پ » ( عرفان - فارسى ) از : نور الدين عبدالرحمن بن احمد جامى ( 898 ) به شماره ( 1769 ) رجوع شود . 18 - حكم اميرالمومنين عليه السلام « 192 پ - 203 پ » ( ادب - عربى ) از : اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلامیادداشت
انجام افتاده : « الا انهم لما انكروا بقيتهم كانوا بذلك عن الدين خارجين . . » . 7 - اوصاف الاشراف « 95 پ - 120 پ » ( اخلاق - فارسى ) از : خواجه نصير الدين محمد بن محمد بن حسن طوسى ( 672 ) به شماره ( 530 ) رجوع شود . 8 - آغاز و انجام « 121 پ - 143 پ » ( فلسفه - فارسى ) از : خواجه نصير الدين محمد بن محمد بن حسن طوسى به شماره ( 1490 ) رجوع شود . 9 - توحيد « 144 پ - 149 پ » ( عرفان - فارسى ) از : محمد بن محمود دهدار عيانى ( ق 11 ) در اثبات واجب تعالى و توحيد بارى به روش عرفا و اهل تصوف و يك فصل آن به طريق استدلال ( روش حكما ) ، تقديم شده به ابوالغازى محمد قلى قطبشاه يا سلطان ابوسعيد غازى مرتضى نظام شاه و در بعضى نسخه بدون نام پادشاهى خاص ، در يك مقدمه و سه فصل و يك خاتمه بدين تفصيل : مقدمه : در شرف و فضيلت انسان . فصل اول : توحيد به طريق اهل استدلال . فصل دوم : توحيد به لسان اهل ذوق و تصوف . فصل سوم : اشارت به وحدت وجود . خاتمه : اشارت به مبدأ و معاد .